Beniowa – nieistniejąca wieś

Do wsi Beniowa dotrzecie, jeśli zdecydujecie się na wycieczkę niebieskim szlakiem w kierunku Sianek (wpis Bukowiec – Sianki).

Opis wg. tablicy umiejscowionej przy cmentarzu i Wikipedii:
Wieś Beniowa przestała istnieć w połowie XX w., kiedy wysiedlono wszystkich mieszkańców. Reszty dopełnił czas oraz przyroda wkraczająca spontanicznie na tereny dawniej jej odebrane. Dawne użytkowanie odcisnęło jednak swoje piętno w sw1ec1e przyrody. Zachowały się też nieliczne ślady zabudowy, jak: fundamenty cerkwi, cmentarz, krzyże przydrożne, piwniczki. Odkrywając pamiątki minionego świata warto poznać jego historię oraz zwyczaje i kulturę
dawnych mieszkańców.
Nazwa wsi pochodzi od nazwy osobowej Bień, Ben, Benedykt – prawdopodobnie imienia pierwotnego użytkownika tego terenu. Po raz pierwszy miejscowość została wymieniona w 1537 roku, w akcie lokacyjnym wsi Tarnawy Niżnej i Wyżnej, jako Beniowe pole. Mieszkańcy znacznie starszej wsi Tarnawa (XV w.) tworzyli na sąsiadujących obszarach nowe tereny rolne, które następnie stopniowo były zasiedlane. Zasiedlanie Beniowej miało miejsce prawdopodobnie w latach 60. XVI w. Pierwsza wzmianka o Beniowej, jako odrębnej wsi, pochodzi z 1580 r., kiedy to spadkobiercy po śmierci Piotra i jego żony Barbary z Herburtów, dokonali podziału majątku Kmitów.

Beniowa założona była naprawie wołoskim, z 24—letnim okresem wolnizny. Rozmieszczenie wsi oraz sposób gospodarowania pozostawał w harmonijnej łączności z rzeźbą terenu, siecią rzeczną i szatą roślinną. Pod koniec XVI w. we wsi odnotowano 12 i 3/4 łanów osiadłych przez kmieci, 1 i 1/2 łanu – sołtysa, oraz 1 łan popostwa. W
1709 r., podczas przemarszu wojsk w czasie wojny północnej, wieś została spalona przez Szwedów. Z tego też powodu mieszkańcy Beniowej zostali czasowo zwolnieni z płacenia podatków.
Na przełomie XIX/XX wieku we wsi funkcjonowały dwa tartaki wodne, młyn wodny, potażnia, fabryka beczek, browar, huta szkła, łubnia (zakład pozyskiwania kory drzewnej). Szczególnym świadectwem historycznego rozwoju była kolejka wąskotorowa powstała na początku XX w. W 1921 r. Mieszkało tu ok. 600 osób, zróżnicowanych pod względem wyznaniowym: 97 wyznania greckokatolickiego, 73 wyznania mojżeszowego, 9 wyznania rzymskokatolickiego i 3 wyznania ewangelickiego.
Po II wojnie światowej Beniowa została podzielona granicą państwową. Obecnie po stronie ukraińskiej znajduje się kilkanaście domów, w których mieszka ok. 60 osób.
Najbardziej charakterystycznym elementem krajobrazu jest widoczna z daleka stara lipa. Jej olbrzymia korona, nie ograniczana przez inne drzewa, rozwijała się przez ponad 200 lat. Wiek drzewa zapisany jest liczbą słoi wewnątrz pnia. Spróbujmy sobie wyobrazić, świadkiem jakich wydarzeń z życia mieszkańców Beniowej, mogła być ta stara lipa.

Dodamy jeszcze, że ciekawostką jest kamień z rysunkiem ryby, będący prawdopodobnie elementem dawnej chrzcielnicy, znajdującej się w cerkwi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

code