Zlot Motocyklowy cz.II
Druga porcja fotek ze zlotu. Pozdrawiamy całą załogę „Pirates of Roads”.
Druga porcja fotek ze zlotu. Pozdrawiamy całą załogę „Pirates of Roads”.
W dniach 1-3.08.2008r. odbył się kolejny zlot motocyklowy organizowany przez klub „Pirates of Roads” z Krosna . Jak dowiedzieliśmy się od organizatorów, było około 600 motocykli i 1000 uczestników. Pole namiotowe, ośrodka „Cień PRL-u”, nigdy nie widziało tylu namiotów, to było wprost miasteczko. Zrobiliśmy ponad 200 zdjęć, które udostępniamy wszystkim zainteresowanym. Jest co oglądać.
„Czy kiedykolwiek przyszło wam do głowy, że naprawdę możecie kochać tylko wtedy, gdy jesteście samotni? Zapytacie, jakie to ma dla miłości znaczenie. Oznacza to widzenie osób, sytuacji, rzeczy takimi, jakimi są w rzeczywistości, a nie takimi, jakimi sobie wyobrażacie, że są.”
Anthony de Mello - Przebudzenie FOTKI
Połonina - nazwa zbiorowisk muraw alpejskich i subalpejskich wykształconych ponad górną granicą lasu w Karpatach Wschodnich, w Polsce najczęściej wiązana z Bieszczadami. Połonina jest wyrazem słowiańskim i prawdopodobnie wywodzi się od słowa płonina, które oznacza miejsce płone - puste, nieużyteczne.
Połonina Wetlińska - pasmo górskie i jedna z połonin w Bieszczadach Zachodnich. Jest to masyw o kilku wierzchołkach, a jego kontynuacją jest góra Smerek oddzielona przełęczą M. Orłowicza. Południowo-zachodnie stoki masywu są krótkie i stromo opadają w dolinę Wetlinki, natomiast północno-wschodnie przechodzą w długie grzbiety, które łagodnie opadają ku bardziej odległej dolinie Sanu.
* Roh 1255 m n.p.m.
* Osadzki Wierch 1253 m n.p.m.
* Hasiakowa Skała 1228 m n.p.m.
* Hnatowe Berdo 1187 m n.p.m.
Połonina Wetlińska jest jednym z najczęściej odwiedzanych miejsc w Bieszczadach, roztaczają się stąd rozległe widoki i znajduje się tu najwyżej położone bieszczadzkie schronisko: „Chatka Puchatka” (1228 m n.p.m.), usytuowane tuż pod Hasiakową Skałą.
Tyle cytatu z Wikipedii. Wystarczy, bo tam trzeba iść i chłonąć wszystkimi zmysłami.
Czasami nie starcza dnia, aby przedyskutować pewne problemy i zagadnienia. Wtedy dyskusję dobrze prowadzi się o poranku. Wszyscy mają świeży umysł, no chyba, że ktoś nie położył się jeszcze spać…
Wracając z „Sinych Wirów” postanowiliśmy nadłożyć jeszcze trochę kilometrów i dotrzeć do Łopienki. Pogoda temu sprzyjała, a nogi będą boleć dopiero następnego dnia.
Łopienka,to górska wieś położona pomiędzy Łopiennikiem, a znajdującym się na północ od niego szczytem Korbania. Założona około 1543 roku na prawie wołoskim, w dobrach Balów z Hoczwi. Wieś zasłynęła z tego, iż w koronie starej lipy (to jeden z przekazów) ukazała się Matka Boska, która zmaterializowała się w postaci ikony na desce. Cudowna ikona (została uratowana i przeniesiona do kościoła w Polańczyku, gdzie jest do dnia dzisiejszego) otrzymała natychmiast kapliczkę, do której niebawem, w 1757 r., dobudowano murowaną z nieobrobionego (dzikiego) kamienia cerkiew pw. św. Paraskewii.Jedyny teraz taki obiekt w Bieszczadach. Łopienka stała się słynnym ośrodkiem kultu maryjnego. Na odpust 13 lipca już w XIX wieku przychodziło kilkanaście tysięcy wiernych. Łopienka, jak wiele bieszczadzkich wsi, nie przetrwała II wojny. Mieszkańcy zostali wysiedleni a domy opustoszały i stały się darmowym składem budulca i opału dla okolicznych mieszkańców.
Cerkiew zaczęła popadać w ruinę. Pod koniec lat 60-tych cerkwią zainteresował się historyk Olgierd Łotoczko. W 1972 wzmocnił koronę murów i zabezpieczył przed dalszą dewastacją. Na początku lat 80-tych do doliny przybył Zbigniew Kaszuba, który poświęcił 16 lat swojego życia na ratowanie doliny i cerkwi. Dzisiaj, po remoncie, jest już otwarta dla zwiedzających. Na miejscu jest możliwość zakupu cegiełek na dalszy remont obiektu. Wewnątrz znajduje się drewniana figura „Chrystusa Bieszczadzkiego”, a w czasie trwania festiwalu „Bieszczadzkie Anioły”, przy cerkiewce prezentowana jest m.in. twórczość Edwarda Stachury.
Należy jeszcze dodać, że Łopienka jest jednym z najstarszych ośrodków górnictwa naftowego na świecie. Rafineria oraz kopalnie ropy naftowej istniały tu przed rokiem 1884. Rafineria obsługiwała m.in. kopalnie ropy znajdujące się w Studennem, Terce, Rajskiem, Polance.
Wybraliśmy się na wycieczkę do rezerwatu „Sine Wiry”. Wcześniej wiele słyszeliśmy o tym miejscu, dlatego sami chcieliśmy się przekonać, czy rzeczywiście jest tak urokliwe. Okazało się, że tak.
Sine Wiry - rezerwat przyrody położony na terenie gmin Cisna i Solina o pow. 450 ha. Znajdują się tam liczne stanowiska roślin i ostoi zwierząt, będące efektem specyficznego położenia i urozmaiconej rzeźby terenu. Rezerwat obejmuje 7-kilometrowy fragment doliny Wetliny i Solinki, oraz połdniowe stoki wzgórza Połoma, otoczonym zespołem leśnym, z fragmentami starodrzewu bukowo-jodłowego. Najpiękniejszą częścią jest przełom Wetliny przepływającej przez progi skalne, utworzone w wyniku osuwiska wzgórza.
Komentarze